Biesbosch - 14 & 15 februari 2009

Al een tijd geleden hebben we het idee gekregen om onze hike/wandeltochten die we maken te loggen. Dus hierbij onze eerste mini-reportage.

Omdat we toch al in de buurt waren voor een optreden van Igor (www.igorlive.com) in Hellevoetsluis besloten we om eens een keer het befaamde Nationale Park de Biesbosch te gaan bezoeken. We hadden niet echt een strakke planning en hebben op valentijns-ochtend in Hellevoetsluis, vanwege het prachtige stralende weer een ronde op de dwingers gelopen. Na het romantische wandelingetje zijn we Dordrecht onveilig gaan maken. Het bezoekje aan de VVV heeft ons niet alleen de binnenstad in 20 minuten opgeleverd, maar ook een visje op de markt. Tegen de verwachting in bleef het super mooi weer! Bij de VVV zijn we doorverwezen naar het Biesbosch bezoekerscentrum aan de rand van Dordrecht, daar hebben we voor € 4,95 een zwaar gedateerde kaart aangeschaft. Bij het centrum zelf zijn de wandel mogelijkheden erg beperkt en zelfs in februari al behoorlijk druk met Randstad mensen die een frisse neus komen halen. Maar goed, maakt niet uit, we hadden toch niet zo heel veel tijd meer en hebben toch nog een rondje van een uurtje gedaan. Voor een rondje bij het centrum heb je overigens geen kaart nodig, volg gewoon de (heel licht) groene stippen. Op de briefje die ze verstrekken in het centrum is niet eens een kaartje bijgevoegd. Niet op naaldhakken doen overigens, onze bergschoenen waren 2x zo zwaar van de klei :)

Onze overnachting was in het rustieke Brabantse land, hiervoor moesten we natuurlijk nog wel de nieuwe Merwede voor oversteken. Met het pondje die we net voor onze ogen zagen wegvaren, gingen we uiteindelijk het volgende rondje over, op naar het Hotel Restaurant de Brabantse Biesbosch. Normaal zijn we meer van het camperen, maar aangezien het nog februari is, hebben we toch maar een hotel gepakt. 

Het Hotel is zeker een aanrader (niet dat er veel hotels om te kiezen zijn in de buurt). Zowel kamer als het diner & ontbijt waren zeer goed tegen redelijke prijs. 's Ochtends na het ontbijt op de kaart gekeken en koers gezet naar een pad dat ten westen van het hotel (rechtsaf vanuit de parkeerplaats) moest liggen op de Deene plaat. Er zou bijna aan het einde een afslag naar rechts moeten zijn volgens de kaart, die is er dus NIET. Misschien dat je er nog met de boot kunt komen, maar wij konden geen doorgang vinden. We zijn omgekeerd en gestopt bij het 'Jantjespad', een klein maar de moeite waard wandeling, vooral langs de nieuwe merwede erg leuk. (zie ook foto's). Ik wist niet dat Nederland nog zulke ongerepte moeraslandschappen had! De hoeveelheid dood hout en het evenwicht in moerasland, landbodem en water, geweldig. Het Jantjespad is ook aangegeven op het kaartje hieronder. Na het lopen van dit pad zijn we naar het parkeerterrein vlak na het museum gereden. Vanaf deze parkeerplaats zijn we het pad over de dijk op gegaan. Hier zie je al een bordje met de mededeling dat het rondje maltha (op het bordje stond volgens mij een andere naam die niet meer bestaat). Eigenwijs als we zijn lopen we toch over de dijk en gaan na een tijdje rechtsaf volgens de route aangegeven op de kaart. Wanneer je aankomt bij het 'gat van de noorderklip' zie je dat de dijk hier doorgestoken is (bij de gele tonnen), zowel links als rechts kun je niet verder. We zijn omgekeerd en terug gelopen naar de weg, vervolgens over de brug en na de brug linksaf de dijk op. 

Onze weg over de dijk volgende stuitten we op een groep Grote Zilverreigers, die zich in het moerasbos verscholen. Een echt duidelijke foto van de vogels te maken is niet gelukt. Verder langs het gemaal en de enkele huizen die we onderweg zagen is het landschap open, het waait hard, de wind in de rug gelukkig. Een open water welke volgens de gedateerde kaart niet zo lang geleden nog land was. We steken de weg over, weer langs de Merwede, de dijk op. Deze volgen we weer naar het Westen. Helaas, dit moet het punt zijn waar de dijk is doorgestoken door onze kroonprins. Onze weg wordt versperd door het rivierwater, we zijn gedwongen onze weg verder te vervolgen over het fietspad langs de weg. We lopen verder en komen tot de conclusie dat we het maar hebben getroffen met het weer, de wolken beginnen steeds meer te dreigen. Gelukkig nog maar een paar kilometers richting auto, langs “de Pannekoek” en het bezoekerscentrum. Eenmaal aangekomen bij de auto kwamen de eerste natte sneeuwvlokken al uit de lucht. Op naar het volgende wandelavontuur!